De Wever-Bouchez 'werkt' op ons systeem. Letterlijk en figuurlijk. Hun regering sleutelt aan het sociaal systeem zoals we het kennen, en dat op een manier die steeds meer mensen raakt. De nationale staking op 31 maart is achter de rug, maar de onrust blijft. Want wat ligt er allemaal op tafel?

De regering-De Wever-Bouchez moet tegen 2029 maar liefst 18 miljard euro besparen om zware Europese boetes te vermijden. En wie zal dat betalen? Vooral de gewone werkende mens. Die moet meer dan 5 miljard ophoesten. Als we de verwachte stijging van de werkgelegenheid meerekenen, loopt dat zelfs op tot 13 miljard.En wat met de rijkste schouders? Daar wordt amper 1,5 miljard gezocht. Zelfs de bankensector betaalt maar een bescheiden bijdrage via een bankentaks van 350 miljoen. Ondertussen wordt wel 2,8 miljard bespaard op de allerarmsten, via de afschaffing van de Welvaartsenveloppe.

Wat betekent dit concreet voor de werkvloer? We zetten het op een rij.

Zware beroepen genegeerd
Zware beroepen komen nergens voor in het regeerakkoord. Geen erkenning dus voor wie in ploegen werkt, zorgtaken opneemt of fysiek zwaar werk doet.

• SWT (brugpensioen) verdwijnt vanaf 31 januari 2025, behalve bij medische redenen. Vakbonden proberen de bestaande afspraken te behouden tot eind juni, maar wat daarna volgt, is onzeker. SWT om medische redenen is bovendien moeilijker aan te vragen en wordt streng opgevolgd.

• Landingsbanen worden strenger: je moet voortaan 35 in plaats van 30 jaar gewerkt hebben. Voor zware beroepen verdwijnen uitzonderingen volledig. Een landingsbaan telt ook minder mee voor je pensioenopbouw.

Meer flexibiliteit, minder zekerheid

• Tot 360 vrijwillige overuren mogelijk, waarvan 240 zonder belastingen. Dit geldt enkel voor voltijdse werknemers of deeltijdsen met tijdelijke werkpiek en minstens 3 jaar anciënniteit. Bovendien moet je akkoord voor overuren niet meer elke 6 maanden vernieuwd worden.

• Annualisering van arbeidstijd: je gemiddelde werkweek wordt over een jaar bekeken. Met jouw eenmalig akkoord kan de werkgever variabele uurroosters invoeren zonder sociaal overleg. Overuren worden zo moeilijker te detecteren, en het arbeidsreglement hoeft niet meer alle uurroosters te vermelden.

• Minimale wekelijkse arbeidsduur valt weg. Theoretisch kan je enkel op zondag werken, al is het onzeker of je dan genoeg verdient.

Minder bescherming

• Verbod op nachtarbeid of verplichte sluitingsdagen verdwijnen, zonder verplicht overleg. Geen extra bescherming meer tegen ongezonde werkritmes.

• Proefperiode wordt opnieuw ingevoerd: tot 6 maanden onzekerheid bij een nieuwe job. Slecht nieuws voor je onderhandelingspositie.

• Flexi-jobs kunnen voortaan in alle sectoren. Misbruik dreigt, zeker nu werken voor verbonden ondernemingen (van dezelfde groep) opnieuw mag.

Opleiding? Niet meer vanzelfsprekend

• Individueel opleidingsrecht wordt vervangen door een collectief systeem. Geen garanties meer voor wie het echt nodig heeft. Niet-gebruikte opleiding vervalt bij ontslag.

• De ontslagvergoeding voor nieuwe werknemers wordt beperkt tot 12 maanden en kan verplicht ingezet worden voor activering.

Conclusie
Dit is slechts een greep uit de geplande maatregelen. De richting is duidelijk: hyperflexibiliteit, minder zekerheid. De staking is voorbij, maar onze strijd is dat niet. We blijven waakzaam en maken duidelijk dat dit geen beleid is voor werkende mensen, maar ten koste van hen gaat.